Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΞΑΡΑΧΝΙΑΣΩ ΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΜΟΥ!!!!!

   
 Άστρα μη με μαλωνετεεεεεεε.......η άσωτη κόρη επιστρέφει........το απολωλός πρόβατο βρέθηκε.....όλα αυτά θα μπορούσαν να είναι τίτλοι της σημερινής μου ανάρτησης.Αυτά και άλλα πολλά θα ήθελα να σας πω,να δικαιολογηθώ,να εξηγήσω γιατί τόσους μήνες δεν είμαι εδώ.Όχι ότι δεν είμαι εδώ δηλαδή αφού κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ (πέσω ξερή είναι η σωστή λέξη) αφιερώνω ένα δεκάλεπτο στα σπιτάκια σας.Περνάω από όσα προλαβαίνω(γιατί ο Μορφεύς φωνααααζει)και σας διαβάζω ,μαθαίνω τα νέα σας,καμαρώνω τις νέες σας δημιουργίες και ζηλεύω τα καφεδάκια σας και τις φιλανθρωπικές σας συναντήσεις.Όλα αυτά κάθε βράδυ,ανελλιπώς.Αλλά μέχρι εκεί.Δεν υπάρχει κουράγιο ούτε για μια λέξη,μια παρουσία,να δηλώσω πως είμαι κ εγώ εδώ βρε παιδί μου.Κάθε βράδυ υπόσχομαι πως αύριο θα κάνω ανάρτηση,πρέπει να κάνω ανάρτηση,θα σκάσω πια...αλλά κάθε επόμενο βράδυ τα ίδια.
     Σήμερα πήρα μια μεγάλη απόφαση...να αφιερώσω μια ωρίτσα από τον ύπνο μου(που είναι σπάνιο είδος τελευταία) και να γράψω επιτέλους αυτή την ανάρτηση,όχι τίποτα σπουδαίο αφού από δημιουργίες είμαι μηδέν ,απλά για να σας πω πως είμαι κ εγώ εδώ και σας θαυμάζω καθημερινά,με εμπνέετε συνέχεια και με κάνετε να γελώ όταν είμαι ένα πτώμα.
    Το παιδί,το μικρο μου θαυματάκι,αυτό είναι η αιτία της απουσίας μου φυσικά,το παιδάκι μου το καλό που μεγαλώνει μέρα με την μέρα και δεν προλαβαίνω να την θαυμάζω !!!Η κορούλα μου,η μπουμπουλικα μου,το ντουντουλι μου(όλα αυτά είναι τα υποκοριστικά που λέει η ίδια για τον εαυτό της)αυτό το πλασματακι των 18 μηνών μου έχει κλέψει την καρδιά,το μυαλό και φυσικά κάθε ίχνος ελεύθερης ώρας που είχα.Δύσκολα συνδυάζεται μητρότητα και δουλειά,όχι ότι δεν γίνεται αλλά δυστυχώς ανάμεσα στα δυο χαμένο βγαίνει το παιδί και αυτό είναι που με τσακίζει καθημερινά....





    Τέλος πάντων,ας τ αφήσω αυτά γιατί τελειωμό δεν έχουν κ είπα πως σήμερα θα σας πω ένα γεια και τα νέα μου.Η χρονιά που πέρασε είχε πολλά δρώμενα,πολλές αλλαγές και πολλά γεγονότα για την οικογένεια μας.Πρώτα απ όλα με το που μπήκε ο χρόνος γεννήθηκε ο μονάκριβος ανιψιός μου,ο Λαλαλακης(όπως λέει η κόρη μου τον Βασιλάκη της).Ακολούθησε η βάφτιση του και εκεί ήταν που κοιταχτηκαμε με τον άντρα μου και συνειδητοποιήσαμε πως το παιδί μας παραμεγαλωσε και πρέπει να βαφτιστεί.Ξεκινήσαμε λοιπόν την προετοιμασία της βάφτισης και ένα μήνα πριν μας έρχεται μια ακόμη αναλαμπή πως δεν έχουμε κάνει θρησκευτικό γάμο και μήπως να το τολμούσαμε???Και έτσι ένα ωραίο πρωί όταν ανακοινώσαμε πως σε ένα μήνα παντρευόμαστε(για δεύτερη φορά αφού είχε προηγηθεί πολιτικός γάμος)όλοι κόντεψαν να πάθουν συγκοπή.Και εκεί άρχισε το μεγαααλο τρέξιμο.Αλλά τελικά όλα τα καταφέραμε,όλα έγιναν όπως έπρεπε να γίνουν και τέλος καλό όλα καλά(και χωρίς εμφράγματα)..






     Έπειτα ήρθε το καλοκαίρι,έπιασαν οι ζέστες οι τρελές και πιάσαμε τις παράλιες και τα νησάκια(να μην πηγαίναμε ενα ταξιδάκι σαν νεόνυμφοι κ εμείς??) Αφού πέρασε κ αυτό ήρθε η σειρά μου,να κοιτάξω λίγο τον εαυτό μου και να ξαραχνιάσω το δεύτερο παιδάκι μου που το έχω παραμελήσει όσο δεν παει,το μπλογκοσπιτο μου που τόσο πολύ το αγαπώ και που κάποτε το είχα κουκλίστικο και τώρα κοντεύουν να πέσουν οι τοίχοι.Κορίτσια,χάρηκα που μ ακούσατε,εύχομαι να τα λέμε πιο συχνά από δω και στο εξής...φιλάκια σε όλους και καλό φθινόπωρο!!!!

Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΟΛΗ ΜΕΡΑ

                                     Καλημέρα όοοοοοολη μέρα!!!!!!

       Καλημέρα και καλή χρονιά να έχουμε....Κανονικά το πιάτο αυτό θα έπρεπε να είναι γεμάτο μπισκοτάκια να σας κεράσω κάτι για το καλό αλλά κορίτσια είμαι σε δίαιτα και προς το παρόν το γεμίζω με αέρα και νερό..(χιχιχιιχ...).....η πρώτη ανάρτηση για το 2013 και είπα να σας δείξω κάποια πραγματάκια που έφτιαξα για το σπίτι μας με λίγη ανοιξιάτικη αύρα.Μας κούρασε αυτός ο χειμώνας,μια κρύο,μια ζέστη,ούτε ίχνος χιονιού δεν είδαμε,βόλτες δεν πήγαμε και λόγω δουλειάς αλλά και λόγω μπέμπας,είπα κ εγώ να φέρω λίγη άνοιξη στο σαλόνι μου μήπως και φτιάξει η διάθεση μας!!!

    Το πινακάκι είναι με ντεκουπάζ από χαρτοπετσέτα και λίγη παλαίωση που στην φωτογραφία δεν φαίνεται.Ο δίσκος είναι ο  "παλιός δίσκος της γιαγιάς μου" που σας έχω δείξει σε μία από τις πρώτες μου αναρτήσεις.Αλλά μάλλον ξέφυγα από το θέμα μου γιατί για αλλού ξεκίνησα και αλλού βρέθηκα.....καφεδάκι ήθελα να σας κεράσω με την αγαπημένη μου φλυτζάνα,δώρο μιας φίλης,και να σας την δείξω γιατί από τότε που μου την έφερε την έχω σε πρώτη θέση...
Ορίστε λοιπόν να πιούμε καφέ με τα χαρτομάντηλα δίπλα γιατί είμαι και λίγο συναχωμένη.
κουτί με ντεκουπάζ
     Ας καμαρώσω με την γωνία με τα κεράκια μου (που αλλάζουν χρώμα ανάλογα με την εποχή και την διάθεση) στολισμένα με την υπέροχη μωβ δαντέλα.
     Για το τέλος άφησα τα ανοιξιάτικα αγαπημένα καδράκια στο ραφάκι πάνω από την τηλεόραση...
    Ελπίζω να σας φώτισα λίγο την μέρα με τα χρώματα της άνοιξης,η δική μου πάντως έχει ήδη φτιάξει γιατί επιτέλους τα κατάφερα να ολοκληρώσω την ανάρτηση και να την δημοσιεύσω.....ελπίζω να τα πούμε σύντομα.....φιλιάάάάάά.

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

Τα δοντάκια μας έγιναν 4 και το δέντρο στολίστηκε!!!!

     Γεια σας κορίτσια(και αγόρια).Όπως θα έχετε καταλάβει ο χρόνος μου είναι πολύ περιορισμένος και ίσα ίσα που προλαβαίνω κάποια βράδια να διαβάσω τα νέα σας και μερικές φορές να σχολιάσω κιόλας,παρόλο που κουτουλάω από την νύστα.
     Η μικρή μου μεγαλώνει με γοργούς ρυθμούς κι εγώ παρακολουθώ από απόσταση (λόγω δουλειάς) την ανάπτυξή της...αυτό είναι που με "σκοτώνει".Τα δοντάκια μας έχουν γίνει τέσσερα και μπουσουλάει από το πρωί ως το βράδυ ασταμάτητα.Τριγυρνάει σε όλο το σπίτι ,πιάνεται από έπιπλα,πέφτει,σηκώνεται,κλαίει όταν δεν της κάνεις τα χατίρια....Τι περίεργα που μου φαίνονται όλα αυτά,ενώ είναι τόσο συνηθισμένα στα παιδάκια!!! Είναι φυσικά το ομορφότερο παιδί του κόσμου όλου(καλέ όχι,δεν είμαι κουκουβάγια,μια συνηθισμένη Ελληνίδα μάνα είμαι η καημενούλα...),το εξυπνότερο και το καλυτερότερο!!!!! Και όποιος έχει αντίρρηση ας μου το πει(αν τολμάει)....χαχχαχαχαχα
    Φέτος τα Χριστούγεννα θα είναι πολύ ιδιαίτερα και όμορφα για όλη την οικογένεια.Εκτός από την μπουμπού που είναι το νεότερο μέλος μας,περιμένουμε και τον μπέμπη μας....ο αδερφός μου θα γίνει κ αυτός πατέρας και μάλλον μέσα στις γιορτές  η νύφη μου θα γεννήσει.Φανταστείτε την χαρά μας....μέσα σε έναν χρόνο δυο ψυχούλες νέες να μας τρελαίνουν !!!! Με το καλό να μας έρθει το μπεμπονάκι μας!!!
     Έτσι κ εγώ βρήκα την αφορμή να φτιάξω ένα παιχνιδιάρικο και λίγο παιδικό ίσως δεντράκι!!!(άλλο που δεν ΄ηθελα,έτσι??).Αγόρασα ένα άσπρο δεντράκι και αποφάσισα να φτιάξω όλα του τα στολίδια με τα χεράκια μου.Άνοιξα τις ντουλάπες με τα ξεχασμένα υλικά μου να δω τι έχω κι έπεσα πάνω σε 3 συσκευασίες αυτοξηρανόμενο πηλό.Είχαν ξεμείνει 2 χρόνια πριν που με είχε πιάσει το μεράκι να πλάθω"κουλουράκια" και τελικά δεν έπλασα τίποτα.Έστρωσα τους μουσαμάδες μου,τις εφημεριδούλες μου ,άνοιξα το φύλλο και πήρα τα κουπατ μου ...

 
.......περίμενα μια μέρα και άρχισα....τρίψιμο,γυάλισμα,βάψιμο......αχ αυτό το βάψιμο....μέχρι να αποφασίσω τι χρώμα θα τα βάψω έκανα διάφορα πειράματα..τελικά κράτησα σαν βασικό χρώμα το κόκκινο και λίγο πρασινάκι.





Μπήκαν και οι κορδελίτσες και τα φωτάκια και  ιδού το αποτέλεσμα!!!

                                  το άστρο μας στην κορυφή του δέντρου


                                       να τα και τα μανιταράκια μας


                                    και το αποτέλεσμα ολοκληρωμένο
 να το και με τα φωτάκια του αναμμένα
Έυχομαι να έχουμε καλές γιορτές και όσο το δυνατόν περισσοτέρες χαρές....όχι άλλες λύπες....κουραστήκαμε πρωθυπουργέ και βουλευτές μας...
Φιλιά σε όοοοολες σας......αν δεν τα πούμε μέχρι τα Χριστούγεννα εύχομαι υγεία και χαρά!!!

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Το μωρό μου έβγαλε δοντάκι!!!

                  Καλησπέρα μπλογκοφίλες μου!!!!
   Πιστή στην υπόσχεσή μου-πέρασε μόνο ένας μήνας από την προηγούμενη ανάρτησή μου (δεν νομίζω να έχετε παράπονο,έτσι??)!!!Τα νέα μου είναι όλα σχετικά με την μπουμπού μου.Είμαι μια χαζομαμά όσο δεν πάει...έχω σαλέψει με αυτό το μωρό,είναι φυσιολογικό??Πότε θα συνέλθω??Καθημερινά κάνει διάφορα νέα κόλπα και μου έχει πάρει τα μυαλά.Αυτό όμως που δεν μπορώ να εξηγήσω είναι το πως η δική μου η κόρη,το παιδί ενός ορθοδοντικού ,έβγαλε πρώτα τον πλάγιο τομέα της άνω γνάθου ενώ όλα τα φυσιολογικά παιδάκια βγάζουν πρώτα τους κάτω κεντρικούς τομείς!!!Το δικό μου το παιδί,πως έγινε αυτό??Μήπως πρέπει να της βάλω από τώρα σιδεράκια??Μήπως πρέπει να αρχίσω να ανησυχώ??Χαχαχαχαχαχα....μόνο για γέλια είμαι τώρα που το σκέφτομαι!!!Κατα τ'άλλα μπουσουλάει,στέκεται στα ποδαράκια της και κάνει βηματάκια(με την βοήθεια της μαμάς της φυσικά),τρώει όοολο το φαγητό της(και σε αυτό δυστυχώς έμοιασε την μαμά της) και κάνει όλα όσα κάνουν μάλλον τα παιδάκια της ηλικίας της,άσχετα που εγώ νομίζω πως το δικό μου το παιδί είναι το παιδί θάυμα!!!Άρχισε και να μπαμπαδίζει,αν και το πρώτο πράγμα που ακούσαμε από το στόμα της ήταν η "λέξη" <απού>,δηλαδή παππού(συμφωνα με την μαμά μου...χαχαχαχαχα).Πέφτουν στοιχήματα καθημερινά στο σπίτι μας και προσπάθειες δωροδοκίας του μωρού για το ποιον θα φωνάξει καθαρά όταν αποφασίσει να μιλήσει...χαχαχαχα...γελάω πάρα πολύ !!!Ας είναι καλά και όποιον αγαπάει περισσότερο εκείνον θα φωνάξει,λέω εγώ...χαχαχαχαχα.

  Ας έρθουμε όμως στο θέμα μας.Σήμερα θα ήθελα να σας δείξω έναν δίσκο που πέρασε 40 κύματα για να πάρει την τελική του μορφή,αφού τον ξεκίνησα ως έγκυος με καθόλου διάθεση για δημιουργία και τον ξαναέφτιαξα πριν λίγο καιρό όσο καλύτερα μπορούσα.Το κακό είναι πως δεν έχω φωτογραφίες από την ενδιάμεση κατάσταση,θα γελούσατε πολύ.Το καλό είναι πως η τελική του εικόνα εμένα προσωπικά με εμπνέει να βάζω καθημερινά το καφεδάκι μου και να το σερβίρω εκεί.

δισκάκι αγαπημένο,κερνάω καφεδάκι

για το καπουτσίνο της εικόνας θα μιλήσουμε ισως την επόμενη φορα


  Και για το τέλος σας έχω τα καλύτερα ...είχα κέφια τις προάλλες και έφτιαξα κάτι πεντανόστιμες λουκανικόπιτες...η αλήθεια είναι πως από τότε που γέννησα δεν πολυμαγειρέυω,κανονίζει η μανούλα μου γι αυτό,και είχα ξεχάσει πως είναι να ανοίγεις φύλλο και να ζυμώνεις,αλλά αν κρίνω από το ότι δεν έμεινε τίποτα στο ταψί μάλλον μια χαρά τα κατάφερα.

μμμμ...πεντανόστιμα!!!


 Αυτά τα ολίγα για σήμερα.Κορίτσάκια μου σας αφήνω,πρέπει να πάω για ύπνο,έχω πρωινό ξύπνημα και είμαι ήδη πτώμα.Τα λέμε σύντομα.Φιλιά πολλά σε όλες σας!!!

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2012

Έξι μήνες μετά-η επιστροφή

     14 Μαρτίου 2012...η τελευταία μου ανάρτηση...1 Σεπτεμβρίου η επόμενη...6 μήνες δεν είναι και λίγοι???6 μήνες που άλλαξαν την ζωή μου οριστικά...Στις 21 Μαρτίου,στις 14.25 το μεσημέρι έγινε το μεγάλο ΜΠΑΜ...Γεννήθηκε το μπουμπουκάκι μου,η κορούλα μου,το βασανάκι μου,το πιο όμορφο πλασματάκι στον κόσμο όλο(καλέ ούτε κουκουβάγια να ήμουν δεν θα μιλούσα έτσι).Αν δεν με πιστεύετε ρωτήστε όποιον θέλετε να δείτε τι θα σας πει...δεν υπάρχει πιο όμορφο μωρό στον κόσμο...χιχιχιχιχι. 
    Από εκείνη την στιγμή πραγματικά άλλαξαν τα πάντα. Άρχισαν τα ξενύχτια,άρχισαν τα κλάματα,ολονυκτίες και ολοημερίες..αλλά όλα ήταν τόσο μα τόσο γλυκά.Κούραση απίστευτη,από την 20=η μέρα επέστρεψα στο ιατρείο,φανταστείτε πως ήταν το μάτι μου(το ένα γιατί το άλλο είχε κρυφτεί από το ξενύχτι..χιχιχι). Να ναι καλά η μανούλα μου και ο αντρουλης μου που πρόσεχαν την μπουμπού...χωρίς αυτούς δεν ξέρω τι θα έκανα.Αλλά δεν μετράει τίποτα μπροστά στο υπέροχο χαμόγελο και στα γελάκια της μικρής..Ότι κούραση κι αν έχω κάθε βράδυ λιώνω πραγματικά με τα παιχνιδάκια μας και ξεχνάω τα πάντα!!!
    Κι αφού πέρασε ο καιρός και η μικρή άρχισε να ξεπετάγεται μπορώ να πω πως πλέον κοιμάμαι(τι κι αν ξυπνάω 10 φορές κάθε βράδυ για να την τσεκάρω,κοιμάται,γύρισε πλευρό,ξεσκεπάστηκε??κλπ κλπ κλπ...)όσο μπορεί να κοιμηθεί μια μανούλα,και ξεκουράζομαι και επιτέλους,βρίσκω χρόνο να φτιάχνω πραγματάκια,βρίσκω χρόνο να διαβάζω αναρτήσεις και όχι μόνο,σχολιάζω κι ολας...και να που ήρθε ο καιρός να γράψω επιτέλους κι εγώ....να ξερατε ποσο μου έχετε λειψει,πόσο μου έλειψε η γειτονίτσα μας....
    Έχω να σας δεϊξω τόσα πολλά πράγματα,έχω να σας πω άλλα τόσα..Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλες  τις μπλογκοφιλεναδιτσες μου που μου στέλνατε μυνηματάκια όλο αυτό το διάστημα,που παρόλο που δεν έκανα αναρτήσεις δεν με ξέχασαν(η αλήθεια είναι πως ένα άγχος το είχα,θα με θυμούνται άραγε τα κορίτσια η μετά από τόσο διάστημα θα με έχουν ξεχάσει??).
    Έχω τόσα πολλά να σας δείξω...από το πάρτυ που διοργάνωσε η Δεσποινούλα μου λίγες μέρες πριν γεννήσω μέχρι το δωμάτιο της μπουμπούς μου και ότι έφτιαξα γι αυτήν κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης και από τις καλοκαιρινές μου κατασκευές μέχρι την ανακαίνιση στο καλοκαιρινό σπιτάκι που είχε ξεκινήσει πέρυσι δειλά δειλά αλλά ολοκληρώθηκε φέτος με μεγάλη επιτυχία.

   Δεν θέλω να σας κουράσω άλλο,θα σας δείξω μόνο κάτι πιατάκια που είχα φτιάξει λίγο πριν γεννήσω,εκείνη  την καλή περίοδο που με την κοιλιά τούρλα έκανα τα πάντα και τα προλάβαινα όλα(γιατί τώρα η κοιλιά παραμένει  αλλά δεν προλαβαίνω τίποτα..χιχιχιχι)
τα αγαπημένα μου λουλουδάκια


μερικά σουβέρ


ένα παλιό πιάτο που μεταμορφώθηκε
κι ένα δίσκο που έκανα για την ξαδερφούλα μου
και για το τέλος άφησα μια πανοτουρτίτσα που έφτιαξα για την βάφτιση της μικρής Σοφίας,μιας πολύ γλυκιάς μπουμπούς


      Κοριτσάκια μου χάρηκα που σας ξαναβρήκα,εύχομαι σε όλους μας καλό μήνα και υπόσχομαι να μην ξαναλείψω τοσο πολύ άλλη φορά....φιλάκιααααα

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

Μια πράσινη και μια γυάλινη ανάρτηση αφιερωμένη στην Pinkdreamer και στην Λαμπρινή

Να μαι ακόμη εδώ...μια πρασινογυάλινη ανάρτηση αφιερωμένη και πάλι σε 2 διαγωνισμούς.... της  Λαμπρινής που έχει θέμα τα γυάλινα βάζα και της  Pinkdreamer με θέμα το πράσινο...λοιπόν..ας μην πολυλογώ γιατί ο χρόνος είναι χρήμα και το χρήμα σπάνιο στις μέρες μας ...σας παρουσιάζω τις κατασκευές μου από γυαλί,κάτι βαζάκια που είχα φτιάξει σε μια από τις πρώτες μου αναρτήσεις και είχα ντύσει με ροζ δαντέλα...είναι από τα αγαπημένα μου κηροπήγια,πολύ ρομαντικά(αν δεν παινέψεις το σπίτι σου)και στολίζουν μια γωνία της τραπεζαρίας μου...ταραταταμ...θαυμάστε τα...(χιχιχιχχιιχι)
 
Λαμπρινή τα βαζάκια μου είναι πλέον δικά σου...
 
Η επόμενη δημιουργία είναι για τον διαγωνισμό της Ελένης με θέμα μια δημιουργία με πράσινο χρώμα...εδώ δυσκολεύτηκα να διαλέξω κι έτσι κατέληξα σε κάτι επίκαιρο,πασχαλινές λαμπάδες(από πέρυσι φυσικα γιατί φέτος δεν έχω φτιάξει τίποτα)και αφήνω την Ελένη να πάρει όποια φωτογραφία θέλει.
     Κοριτσάκια μου,είναι μάλλον η τελευταία ανάρτηση που κάνω γι αυτόν τον μήνα,θέλω να σας ευχαριστήσω για το ενδιαφέρον και την αγωνία που περνάτε μαζί μου,7 μερούλες μείνανε,τις μετράω σαν φαντάρος,και μετά θα έχω αγκαλίτσα την μπεμπούλα μου ...αν και η ίδια δεν βλέπω να θέλει να βγει,μαλλον της άρεσε στην κοιλίτσα της μαμάς,έχει ζεστούλα και έτοιμο φαγάκι λέει εκεί μέσα..που να βγαίνει τώρα....λοιπόν,φιλιά πολλά σε όοοοοολες και όταν θα τα ξαναπούμε θα είμαι κι εγώ επιτέλους μαμά!!!!

Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

Μια μωβ ανάρτηση αφιερωμένη στον διαγωνισμό της Κατερίνας

      Καλημέρα φίλες...μου λείψατε...σε επόμενη ανάρτηση θα σας πω τα νέα μου...αυτή είναι "έκτακτη"  και είναι αφιερωμένη στον μωβ διαγωνισμό της Κατερίνας.Και επειδή το μωβ είναι το αγαπημένο μου χρώμα και κυριαρχεί στο σαλόνι μου,αποφάσισα να σας δείξω κάποια πραγματάκια που έχω φτιάξει σε πολλές αποχρώσεις του και αφήνω την επιλογή στο Κατερινάκι ....
Μπάλες από τριανταφυλλάκια με γκοφρέ χαρτί που κρέμονται σε μια γωνία στο σαλόνι σε μωβ και ροζ

δίσκος με τις ορτανσίες

γλάστρα με decoupage

καλώς ήλθατε στο σπιτικό μου

οι νεραιδούλες μου

χειροποίητα κεράκια με αποξηραμένα λουλουδάκια

κεραμίδι με χαρτοπετσέτα

κουτί από παπούτσια σε μωβ αποχρώσεις

κλειδοθήκη με ορτανσίες

καδράκι με αποξηραμένα λουλουδάκια

σκουλαρικάκια με υγρό γυαλί

στεφάνι από πηλό 
ρόδι από πηλό
Τα σκουλαρικάκια φυσικά και δεν κοσμούν τους τοίχους του σαλονιού,αλλά ταίριαζαν σαν χρώμα και αποφάσισα να τα βάλω στην ανάρτηση......Κατερίνακι μου όλη η ανάρτηση δική σου,επέλεξε αυτό που σου αρέσει και χρησιμοποίησε το.
      Κορίτσια,αν δεν έχετε κάτι σε μωβ τρέχτε να φτιάξετε,το Κατερινάκι θα μας έχει κλήρωση !!!!